เสน่ห์ของภาษาไทยที่เราชอบ ก็คือ ความกำกวม แบบว่า รู้กันระหว่างคนพูดกะคนถาม
ว่างเปล่า (blank)
ว่าง? .....เปล่า
ว่างเปล่า(วะ)
เป็นต้น
และอีกอย่างที่ชอบ คือ การประชดประชัน(ที่จริงคงไม่ใช่ ไม่รู้เหมือนกัน มั่วเอาเองอะ)
งดงาม = งามมาก อะไรอย่างงี้
....
เชียร์หลีดเดอร์
สงสัย การเต้นหลีดนี่มีเฉพาะเมืองไทยใช่ปะ เต้นเพื่อเชียร์?(จริงอ๊ะ เชียร์ยังไง)
ไม่รู้ดิ แต่รู้สึกว่ามันไม่ได้ดูตื่นเต้นหรือให้กำลังใจเลยอะ ดูเหมือนเต้นให้กองเชียร์ดู
แล้วที่มาของท่าอะ (เปล่าแบนนะ) แค่อยากรู้(จริงๆ)
อันนี้คือที่เราคิดขึ้นมาเองนะ ว่า ฝรั่งมีปอมปอมเกิร์ล แล้วชุดมันโป๊+ท่าเต้นมันไม่เรียบร้อย
เมืองไทยเลยอะแด๊ปออกมาเป็นยังงี้ปะ ก็ดีนะ ครีเอท...
....
ตอนนี้ชีวิตว่างเปล่าเพราะเปล่าว่างแต่ก็ทำเป็นว่างๆเปล่าๆ
พยายามกินน้ำเปล่าแต่ก็เปล่ากินเพราะชอบกินน้ำหวาน
แล้วไอ้ที่ว่าจะลดน้ำหนักเป็นแค่พูดเปล่าๆ หรือเปล่า
ก็ต้องคอยดูกันต่อไป ยัย ยัย
จบ