เหอหัวเห็ด

ไปซะ20วัน ยาวนานเป็นประวัติการณ์
แบ่งเป็นสี่ช่วง ช่วงเตรียมผลัด ช่วงผลัด1 ช่วงผลัด2 และช่วงผลัด3
สิ่งที่เป็นกังวลที่สุดก่อนขึ้นค่ายคือเรื่องท้องผูก คราวที่แล้วไปอยู่สองผลัดก็อึไม่ออกเลย
รองมาคือคอมิกที่ยังไม่ได้เริ่ม
แต่ในที่สุดเราก็ออกเดินทาง

เตรียมผลัด
ปรากฎว่ามีเพื่อนไปกันเยอะมาก ดีใจจัง
หลายคนที่ไม่คิดว่าจะขึ้นค่ายก็มา มาช่วยกันเนอะๆๆๆๆ
บ็อบบี้โดนแย่งหน้าที่หุงข้าว ฮ่าๆ
ตอนนี้เรากะฟ้าร่วมมือกันหุงข้าวด้วยเตาถ่านได้แล้วนะ ผ่าฟืนก็เป็น อิอิ
หมิงก็ป็อปปูล่าขึ้นมาทันควัน ยินดีด้วยนะ

อากาศ ตอนกลางคืนหนาวมาก
ถึงขนาดคืนแรกนอนไม่ค่อยหลับ ตื่นเพราะความหนาว
หวัดกินกันเป็นแถบ ถึงกับน้องเอิร์ธต้องซื้อถุงเท้าเพิ่มมาขายชาวค่าย
กลางวันมีแดด แต่ก็มีลม

ขอบคุณทุกคนอีกครั้ง
และการขึ้นค่ายก็ทำให้อยากเล่นกีตาร์เป็นอีกแล้ว
(หัดมาสองครั้งแล้ว ลืมหมดแล้วด้วย)
แต่พอตอนนี้นึกขึ้นมาว่า ถึงหัดเล่นตอนนี้ก็คงไม่เก่ง
ไปรื้อฟื้นเปียโนจะดีกว่าไหมวะ

ฝากบอกสำหรับทุกคนที่ขึ้นเตรียมผลัด
เรา อากาเนะ แจน ฟ้า มีของขวัญจะให้
รอดูกันไปละกันนะ

ผลัด1
ทำเอาเตรียมพลัดขวัญผวา
ด้วยจำนวนชาวค่าย120คน(ประมาณ)
เห็นเค้าว่ามากเป็นประวัติการณ์ (ปกติคนจะเท่านี้ก็ตอนชนผลัด)
น้องเอิร์ทสู้ๆ แนนสู้ๆ บ็อบบี้สู้ๆ
ตอนนี้บ็อบบี้ต้องมาหุงข้าว เพราะการหุงข้าวแปดถ้วยนั้นไม่ง่าย
แต่คนเยอะ ก็หมายความว่ามีคนมาช่วยเยอะเช่นกัน : )
รู้สึกเวลาช่วงนี้มันนานๆยังไงไม่รู้ รึเพราะไม่ชิน
อาหารการกินผลัด1 นี่สิค่ายที่แท้จริง
ผัีก ข้าว และโปรตีนเกษตรหั่นฝอย

วันชนผลัด
ดีใจที่มีการชนผลัดเกิดขึ้นนะ
ตอนแรกเป็นกังวลกันว่า อาหาร น้ำอาบ และที่นอนจะไม่พอ
ทุกปัญหา ย่อมมีทางแก้ไข ก้องกิจสู้ๆ
ร่วมกันbrainstromingได้ว่า
อาหาร ก็กินน้อยๆเอา
น้ำอาบ ให้เฉพาะคนที่เพิ่งขึ้นมาได้อาบ
ที่นอน ไปเปิดห้องเพิ่ม เราเองก็ไม่เคยนอนห้องที่เปิดเพิ่ม ไม่รู้หนาวขนาดไหน
และที่สุดก็ทำสำเร็จ เย่ๆๆๆ
ด้วยความเสียสละ และร่วมมือกัน เห็นป่าว
เราว่ามีปัญหา ก็ดีนะ ทำให้เรารู้จักหาทางแก้

ผลัด2
ป้าฟ้าลงค่าย พร้อมของที่เราตบไว้ ครีม ผ้าขนหนู หนังสือ ทาโร่ ฯลฯ
ขอบคุณนะป้า
อาหารเปรมมาก!
เราไม่ได้อยู่สวัสฯผลัดนี้ เลยไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ทำกับข้าวไฮโซและอิ่มเปรม
แถมอาจารย์ยังขึ้นผลัดนี้อีก
อาหย่อย อาหย่อย อาหย่อยๆๆๆ
ในที่สุดก็ได้อยู่โครงงาน ได้ฉาบปูน
ก็เบ๊อะๆบ๊ะๆไป

(ในที่สุดก็สามารถใช้บริการส้วมหลุมได้เป็นผลสำเร็จ
ออกมา สีแอบเขียวๆเหมือนขี้นก เราสันนิษฐานว่า มันเริ่มเน่าอะเปล่าวะ
แต่พแครั้งต่อมาก็ สีปกติ โล่งอก)

วันชนผลัด
จำไม่ค่อยได้อะ

ผลัด3
เหลือชาวค่ายน้อยมาก โอว โลกนี้มีแต่ความไม่พอดี
ถึงคนจะน้อย และเด็กก็น้อยมากถึงไม่มี
แต่เราก็อยากให้มีวงสัน(ทนาการ)นะ
ไม่รู้อะ ไม่มีมันก็ดู ว่างๆ
ใครอยากรู้เหตุผลก็ลองไปถามแฟง(โครมันยอง)ละกัน
อาหารก็เปรม มีขนมกินกันจนเหลือ
ขอบคุณป้าฟ้าอีกครั้ง กับของที่ส่งมากะตั้ม
เลิฟๆนะตัวเอง(อ้วก)

ค่ายเด็ก เราเครียดนะ
ไม่รู้ว่าการที่เราให้งานคนอื่นไป แบบนั้น ดูเหมือนเราขี้เกียจรึเปล่า
คือ เราว่า การเป็นคนจัดการเนี่ย
ไม่ใช่การทำทุกอย่าง แต่เป็นคนแจกงานต่างหาก
แล้วเช็คให้ได้งานตามเวลา ทำนองนั้น
แถมเราไม่ชอบขัดคนอื่นอะ อาจเป็นเพราะเป็นพวกหนีปัญหา(แย่จริงๆ)
บางทีเราก็คิดว่ามากคนมากความ ตามใจทุกคนไม่ได้หรอก
แถมงานจะเสร็จไม่ทันเวลา
แต่ก็ไม่อยากเผด็จการ
ยอมรับว่าเราควรหนักแน่นและขยันกว่านี้ด้วยแหละ
ถ้าใครได้มาอ่านเจอ แล้วอยากแนะนำ
จะcommentอะไรก็เชิญตามสบายเลยนะ
ขอบคุณมาก

ยอมรับจริงๆว่าตอนนี้กลัวโดนแบน ไม่รู้คิดมากไปรึเปล่า
แต่ถ้ามีอะไรก็บอกกันตรงๆ อย่าแบนเราเลยนะ T___T
(จะแอบบอก รึจะทำเป็นบัตรสนเท่ห์ก็ได้)

แต่ในที่สุด มันก็ผ่านพ้นไป....
(ด้วยดี...รึเปล่านะ)

ขอบคุณพี่ๆด้วย โดยเฉพาะพี่ปี5,พี่หมีช็อกโก้
อุตส่าห์มาช่วยเหลือเยอะมาก หลายอย่าง

วันหลังๆแอบมีอาการคิดถึงบ้าน ช่วงนั้นเฟดๆด้วยแหละ ฮ่าๆ
(เกิดมาเพิ่งเคยคิดถึงบ้านเนี่ยแหละ)
โดยรวมเราชอบค่ายนี้นะ แม้เรารู้สึกว่ามันมีอารมณ์กลอยๆเกิดขึ้นเป็นระลอกๆ
กลอยกว่าค่ายที่แล้วด้วยอะ
พยายามหาเหตุผล แต่ก็ขี้เกียจแล้ว
เพราะสสส.?
เพราะไม่รู้จะอยู่กะใคร?
เพราะตัวเราเอง..............

/////////////////////////////////////////
กลับมาตัวดำ สิวขึ้น ตีนแตก นิ้วมือนิ้วเท้าก็แตก โครตเจ็บ ทาครีมแล้วนะ
แต่หนักเท่่าเดิม เสียใจ(วันหลังๆแหละ ค่ายเปรมเกิน)
////////////////////////////////////////
วันนี้กลับมาถึง ประมาณก่อน10โมง (รถไฟดีเลย์4ชม.)
เก็บของเสร็จ ไปกินอากิโยชิ(เพิ่งเคยไป)
พุงจะแตกตาย
แต่ก็อร่อยดี

ขอบคุณทุกคนที่ช่วยเหลือกัน
ขอโทษในความไม่เอาไหนของเราเอง
จะปรับปรุงตัวคับผม(จะทำได้ไหมว้า.......)