เหอหัวเห็ด

แบบว่า หนีไปเชียงใหม่มา กะฟร้าฮ์และแม่และน้องของฟร้าฮ์
หนีความจริง ฮ่าๆ เค้าทำละครกันแต่ตูหนีเที่ยว ก็มันเคียดว่อย
พอดีฟ้ามันเห็นเราเครียด และมันจะไปเชียงใหม่กะแม่อยู่แล้ว
(แม่ฟ้าไปสัมมนา ก็เลยได้เนียนไปพักฟรีที่เซนทารา ดวงตะวัน)
เลยชวนเราไปตอนเย็นวันศุกร์ เราก็เลยไปเลย ซะงั้น เหอะๆๆ
(ตอนแรกนึกว่าแม่จะไม่ให้ไป แต่ก็ให้แหะ อืม ดีๆ)

ไปคืนวันเสาร์ ด้วยนครชัยแอร์ ถึงเชียงใหม่เช้าวันอาทิตย์
กลับเย็นวันจันทร์ ด้วยรถไฟตู้นอน ถึงเช้าวันอังคาร
เพิ่งเคยนั่งรถไฟตู้นอนเป็นครั้งแรก ปกติเคยแต่นั่งรถไฟไปค่าย
(ซึ่งมันจะเป็นรถไฟชั้นสาม นั่งกันปวดตูด) แหม่ รู้สึกดีทีเดียว

ไปถึงวันแรกกินแหลกราญ
ขนมจีนน้ำเงี้ยว + ข้าวเงี้ยว(เพิ่งรู้จักข้าวเงี้ยว) ร้านป้าไร
     ไปอนุสาวรีย์สามกษัตริย์ + พิพิธภัณฑ์ศิลป์ด้านหลัง
กาแฟวาวี่ แถวๆถนนนิมมานฯ
destiny cake
     avatar gallery ร้านนี้เจ๋งมาก เป็นสาขาสองของร้านสุริยัน จันทรา
iberry โน้สอุดม
     ไปซอยพรหมมินทร์1 ร้านของฝากเยอะแยะ จำได้ไม่หมดอะ
     (อันนี้คือเท่าที่จำชื่อได้) etc, ร้านแมวใจดี, ร้านลอยฟ้า, ร้านสุริยันจันทรา, กองเงิน ฯลฯ
เสร็จตอนเย็นไปถนนคนเดิน ได้กินไข่ป่าม(เหมือนไข่นึ่งบนใบตอง) หน้าไข่มดแดงกะนมผึ้ง
     แล้วก็ซื้อของฝากเพื่อไปเซ่นไถ่โทษ ฮ่าๆๆๆๆ

นอน

วันรุ่งขึ้น ตื่นสิบโมง กว่าจะออกก็เที่ยง
ไปร้านอาร์ตทิสต์คัลเลอร์ แล้วก็เดินถนนท่าแพ ซื้อของอีกแล้ว
คราวนี้หมดตูดจริงจัง ถึงกับเป็นหนี้เป็นสินเลยทีเดียว
แล้วก็ไปตลาดวโรรส แล้วก็กลับบ้าน

อ่า ขอบคุณ ฟ้า คุณแม่ แล้วก็น้องโบ ที่ชวนไปและมีใจการุณย์ให้เกาะกินนะคะ
คราวหน้าไปเที่ยวกันอีก อยากเลี้ยงมั่ง

รูปไว้คราวหน้ามาอัพ อาจจะหลังละคร(หรือถ้าเห็นอัพบล็อกเร็วๆนี้ แสดงว่าเราเลิกทำแล้ว)
(ขอบ่นหน่อย ไหนว่าทำละครอย่าเครียดไงวะ แม่งงงงง เราก็ทำจริงจังนะเว่ย ฮึ่ยๆ)
แต่ไปชาร์จแบตมาแล้ว คงไหวแหละ แม่ง อ่อนจริงๆเลยกรู

บะบาย ซียูว

เอ่อ ขอสะสางอะไรที่ค้างคา... โปรเจคของคุณเทพหมี

จริงๆแล้วหัวข้อนี้ถูกใจยิ่งนัก แต่ความขี้เกียจชนะเลยวาดแค่สองรูปพอ
จริงๆแล้วอยากลงสีด้วย แต่ความขี้เกียจชนะอีกแล้ว

รูปแรก นึกอะไรไม่ออกก็แอ้บแบ้วไว้ก่อน อิอิ ด้วยท่าเบสิคชุดว่ายน้ำ

รูปสอง ตั้งใจจะให้เป็นเซเลบไฮโซว ที่ถืออยู่สมมติว่าเป็นไอโฟน(เล็กไปมั้งอะ) ขออภัยที่บ้านไม่มี
เป็นไอพอดแทนก็ได้ (หูฟังตกทะเลหายไป)

(ฮ่วย ย่อรูปมาไม่เท่ากัน มึน)

ไว้ลงสีแล้วจะไปแจ้งให้ท่านเทพหมีทราบฮ่ะ

แถมๆ(อันนี้วาดก่อนเข้าร่วมโครงการ แต่เนียนได้)

///////////////////////////////////////////////
วันหยุดไม่ได้ทำอะไรเลย แค่กินกับนอนก็เหนื่อย ฮ่าๆ
แต่วันหยุดจะหมดแล้ว ฮือ...................................

edit @ 16 Apr 2008 13:37:09 by เหอ

ขณะนี้ใช้ชีวิตแบบงงๆ เดี๋ยวนอนบ้านเดี๋ยวนอนคณะ
(แบบว่า จริงๆบ้านตัวเองอยู่ห่างจากมหาลัยประมาณสามป้ายรถเมล์
จริงๆก็ไม่ค่อยอยากค้างคณะ นอนบ้านสบายกว่า แต่ก็ขี้เกียจกลับ)
กว่าจะนอนกันก็ตีสามถึงหกโมงอ่า น่ากลัวเน่อ

งงๆด้วยความที่เป็นสเตจ หน้าที่มันงงๆ คนทำก็งงๆ เพื่อนร่วมงานก็งงๆ
ตอนนี้เรากลายเป็นสเตจฝ่ายบท ฮ่าๆ(ตั้งเอาเอง) ก่อนหน้านี้เป็นสเตจฝ่ายพร็อบ

จริงๆก็มีทั้งปัญหาอะไรเยอะแยะยิบย่อย แต่ไม่สามารถทำให้เราเฟดได้ ฮ่าๆ
ยังทำตัวหน้ามึนไม่รู้ร้อนรู้หนาวอยู่ สงสัยจากที่เฟดคราวนั้น
เลยทำให้ภูมิต้านทานความเฟดสูงขึ้น

ทำงานกับเพือน สนุกดีนะแต่ก็มีข้อคิดเล็กๆน้อยๆและคิดเล็กคิดน้อย ดังนี้
- ไม่มีทางที่จะทำให้มันถูกใจทุกคนได้หมด ต้องเลือกและตัดสินกันด้วยเหตุผล
- มีอะไร พูดซึ่งหน้า ดีที่สุด
- ถ้าจะติดต่ออะไร พยายามใช้คนกลางให้น้อยที่สุด เพราะเนื้อความมันจะเพี้ยนแล้วจะงง
- ถ้าไม่ชัวร์ อย่าบอกว่าชัวร์ เชื้องงมันจะระบาด
- ถ้าเป็นคนขี้ลืม ให้จดเสมอและอย่าลืมสมุดจด
- ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ยิ้มช่วยท่านได้ และอย่าโวยวาย อย่าพานิก เชื้อพานิกมันก็ระบาดง่าย
- ขนมก็ช่วยท่านได้ แต่ไม่ยั่งยืน เพราะจะอารมณ์เสียถ้ามาชั่งน้ำหนัก...
- ใช้อะไร กรุณาเก็บที่ด้วย คนเก็บเหนื่อย ฮือๆ ขยะด้วยนะ

มีอีกแหละ แต่นึกไม่ออกและ ขี้เกียจ
เอ่อ ไปดูละคอนกันนะ บัตรจะหมดแร้วววววว(รอบหลังๆอะ เหอๆๆๆ)

อธิบายๆ กันคนหมั่นไส้
ที่เขียนว่า ละคอนถาปัด เพราะมันเป็นชื่อเฉพาะนะจ๊ะ (จาก ละครเวทีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์)
พี่เค้าให้เหตุผลว่า คณะเราไม่ได้เกงด้านการทำ"ละคร"
แต่เราทำอะไรสักอย่าง ที่มันมีการแสดง มีบท มีมุก มีฉาก จึงขอเรียกว่า "ละคอน" ละกัน

ปล. น้องสาวเราเอ็นติดหมอจุฬาค่า ยินดีกะเค้าด้วยเน้อออออ ประกาศผลนานแล้วแต่เพิ่งได้อัพบล็อก